Mariska Kerkdijk

Ogen open, aan en gaan en dat terwijl ik echt beroerd had geslapen.

Zo werd ik 10 jaar geleden wakker. Nooit uitgerust maar wel aan een gaan en maar doorlopen en roepen tegen iedereen die het wilde horen, met mij gaat het goed! Ik presteer gewoon beter onder druk. Ondertussen leek het wel de A12 (ik woon in Arnhem vandaar de A12) richting Utrecht in de spits met regen. De gedachten stroom was zo intens en door alle ja, maar gedachten stond er file.

Hoe dat er aan de buitenkant uitzien? De kinderen afgooien op school en dan nog even snel langs de bakker anders is het brood op en als je het nu niet doet weet je zeker dat je morgen geen ontbijt in huis hebt. Door naar de volgende taak die gedaan moet worden en zo ren je de dag door. Je neemt je minstens 1 keer per week voor dat je het morgen echt anders gaat doen. Ik herken je! Ik ben minsten 15 jaar van mijn leven zo door de dag gekomen. Morgen wordt het elke dag en zo is er weer een week voorbij zonder verandering.

De verandering voor mij kwam zo

Een metal breakdown op mijn toenmalige werkplek waar alle 55plus grijze mannen bij waren. Charmant zeker niet en ik raad je ook af om zo ver af te zakken. Maar goed, ik zat dus wel op de bodem van mijn put. Hoe lang ik thuis ben geweest? 4 dagen hoezo? Ik kon toch niet falen en moest door. Laten zien dat ik het wel kon. Wie hield ik voor de gek? Mezelf en de mensen die er het meest last van hadden? Mijn man en kinderen. Ik was een (en dit is een understatement!) niet zo’n leuke partner en moeder en nog steeds had ik het niet door. Gelukkig heeft het universum ervoor gezorgd dat ik haar boodschap ging horen. Want ik werd gewoon nog harder onderuit getrokken. Daar wil ik jou tegen beschermen! Dat je alles wat je dacht dat belangrijk was in je leven in een ogenblik kwijt kan raken. Dat je je dan maanden later pas realiseert dat het toch echt anders moet en dit niet meer werkt. Dat er echt belangrijke zaken in het leven zijn en dat rondrennen als een kip zonder kop niet het gelukkige leven is wat je wilt.

Geluk

Het heeft mij 15 jaar gekost om uit te vogelen dat mijn eigen geluk het aller aller allerbelangrijkste in mijn leven is. En dat eigen geluk bestaat uit: Mijn kinderen, partner, vrienden, huis, vakantie, mezelf en mijn werk. En al die dingen samen maken dat ik gelukkig ben.

Ik zeg dus niet dat je moet stoppen met je werk, dat je man elke dag de leukste moet vinden (Sander ik hou van je! Echt waar! Hij leest dit ook 😉), dat mijn kinderen het beste uit met halen en dat ik elke dag fluitend naar mijn werk ga. Helemaal niet er zijn namelijk ook dagen dat ik baal van alles, iedereen en mezelf. Wat ik wel zeg is dat ik geniet van dat wat ik doe en als ik niet meer geniet ik me afvraag waarom niet.

Luisteren naar je lijf

Wat ik ook heb moeten leren is luisteren naar mijn lijf en niet altijd mijn hoofd de hoofdrol te geven. Mijn hoofd staat altijd aan, ook al ik even ga zitten en ga voelen. Dan nog blijven de gedachten gaan. En dat is ok! Het hoort bij mij en ik wil ook niet zonder. Ik krijg jeuk van de zin je moet je hoofd leeg maken. Maar dat is voor een andere keer.

Wat ik inmiddels weet is dat het handig is om de signalen van je lijf op te pikken. De eerste is vermoeidheid. Dat is meteen de meest lastige. Je stapt er namelijk heel makkelijk overheen. Nog even dit doen en dan heb ik tijd om……. Je kent het wel.

Dit signaal wordt steeds iets sterker tot dat je hoofdpijn krijgt of in mijn geval chagrijnig wordt. Ik weet dan dat er iets is maar kan er mijn vinger nog niet helemaal opleggen.

Door met mijn hoofd naar mijn lijf te luisteren kan ik er wel de vinger op krijgen. Dit is niet altijd dat wat ik wil horen. Gelukkig kan ik ook streng zijn voor mezelf. Dat heeft mijn verleden wel bewezen en ik heb geleerd het moeten om te zetten in mogen. Door naar mezelf te mogen luisteren ben ik een (nog) leukere versie van mijzelf geworden. Het is nog altijd aan in mijn hoofd en mijn lijf is altijd in beweging. Doordat ze samenwerken (op het tempo wat bij mij past) en elkaar de ruimte geven kan ik de rust vinden. De rust om die dingen te doen die belangrijk zijn voor mij. Ook als die dingen soms niet zo leuk zijn en mij buikpijn veroorzaken. Door naar mezelf te kijken en te luisteren wordt het beter ook als het even tegenzit. De buikpijn is 9 van de 10 keer de vlinders van de verandering. En dan is het feest in mijn hoofd! Ideeën stromen en mijn gedachten gaan vol energie. De negatieve stemmen (mijn papegaaien) daarmee heb ik jaren geleden afgerekend. En als er iemand tegen me zegt: “het moet wel stil zijn in je hoofd”. Dan lach ik keihard en zeg ik: “fijn dat dit voor jou werkt. Bij mij werkt het ander!”

Geniet van de gedachten in je hoofd, laat het stromen en vertrouw erop dat je lijf je verteld wat de juiste beslissing is. Dat voel je namelijk!

Wil jij ook leren luistern naar je lijf en dat hoofd van je minder de regie geven? Of weet jij een andere manier? Laat mij het weten.

    Of maak meteen een gratis aspraak! En laat mij meekijken in jouw hoofd!